Deze verbazingwekkend intieme documentaire volgt vijf dakloze kinderen in Roemenië, waar de ineenstorting van het communisme heeft geleid tot een leven op de straat voor 20.000 kinderen.
Van een 16-jarige meisje die haar bende leidt met een mengeling van brutaliteit en mededogen, tot een kleine, intelligente 12-jarige jongen. Stuk voor stuk hebben ze hun redenen om op de straat van Boekarest te leven, meestal gewelddadige (alcoholistische) ouders.
De documentaire bevat indrukwekkende en soms best wel schokkende beelden van deze straatjongeren. De beelden van sommige kleine meisjes/jongens van 10 jaar die lijm of verf snuiven en vervolgens kwijnend uit hun mond voor zich uit staren is hier een voorbeeld van. Aan het einde van de documentaire wordt er na een jaar nog eens terug gekeken wat er veranderd is voor sommige van de kinderen. De film is grotendeels in het Roemeens gesproken en heeft Engelse ondertiteling.

[divider/]
httpv://www.youtube.com/watch?v=fGbjSKURMwo

[divider/]

No Comments

  1. Heftig hoor…

  2. What the fuck, dit is echt een van de beste docu’s die ik ooit heb gezien! wij leven echt in een lui lekker land……… dit zet je echt aan tot denken……..

  3. OMG, en dit gebeurt recht onder onze Europese neus! Zo ontzettend veel ontwikkelingshulp buiten Europa…. En aan deze trieste toestand kan niks gedaan worden? Wou dat ik miljonair was, zou meteen wat doen daar!

  4. De link werkt helaas niet, video is door de gebruiker verwijderd…. Kunnen jullie een nieuwe plaatsen?

  5. Vindt het echt ontzettend sneu voor die kinderen en aangrijpend dat ze zo moeten leven, maar de docu vondt ik persoonlijk iets minder ( 3 sterretjes) begrijp me niet verkeerd maar armoede en ellende scoort. zie enjoy poverty docu . een andere documantaire gipsy child thieves ook over roemeense jongeren blijft me wel nog steeds bij omdat deze alle lagen en structuren liet zien achter de uitbuiting.

  6. Typisch, ook in Roemenië dichten ouders hun kinderen allerlei geestesziektes toe. Heel vaak zijn het juist de volwassenen die ziek zijn en niet in staat zijn om toe te geven aan hun eigen depressie, angststoornis of onverwerkte ( jeugd) trauma.
    Vertel een kind telkens weer dat hij te druk is en dat dat abnormaal gedrag is, uiteindelijk zal het kind geen verweer meer op kunnen brengen en de rol aannemen van de ‘patiënt’ . Want dat is blijkbaar wat de omgeving verlangt.
    Volwassenen die moeite hebben kritisch en eerlijk te kijken naar hun eigen mentale gezondheid zouden geen kinderen moeten verwekken noch adopteren. Dat is mijn wens voor 2014.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *